امام رضا (ع) و تبیین عقاید اسلامی / امیرعلی حسنلو
14 بازدید
محل نشر: منبع: / روزنامه / قدس
نقش: نویسنده
سال نشر: 1387/05/23
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
از مسایل مهم اندیشه علمی اسلام که قرنها بر سر آن، میان علما اختلاف بوده، عقلگرایی در مسایل دینی است که سبب پیدایش فرقه های متعددی در جهان اسلام شده است. در عصر امام رضا (ع) نیز منازعات معتزله و اشاعره و فرقه های دیگر رواج داشت؛ بیت الحکمه تأسیس شده، به واسطه ترجمه آثار یونانیان افکار فلسفی و عقلی به جهان اسلام وارد شد و علمای اسلام را به تکاپو وا داشت، تا پاسخ این شبهات و سؤالات را بیابند، دوره مأمون اوج منازعات کلامی بود. بعد از مأمون نیز این بحثها تا قرن ششم و هفتم در بین علما و دانشمندان وجود داشت. معتزله تأثیرات علمی و فکری در جهان اسلام به وجود آوردند، عقلگرایی معتزلی به نوبه خویش جامعه اسلامی را در مقابل افکار وارداتی مسلح نمود، اگر چه افراط و تفریط نیز در کار آنها آسیبهایی فکری بسیاری در پی داشت. در واقع جهت گیری عملی و علمی ائمه این بود که با اندیشه های سلفی و انحرافی به شدت برخورد و مبارزه شود. امام رضا (ع) در این دوره از اسلام اصیل و اندیشه های ناب پیامبر اکرم(ص) به شیوه های ذیل دفاع کرد: 1- روش علمی: الف) پا سخگویی به شبهات علمی وعقیدتی مردم در زمینه های مختلف ب) برگزاری جلسات علمی و تربیت شاگردان و نخبگان که حافظ وناشرمیراث علمی وعملی معصومان بودند. ج) شرکت در مناظرات علمی و کلامی که با حضور رهبران مذاهب و ادیان فراهم می شد. 2- روش عملی: الف) دفاع ازامامت دربرابر واقفیان(کسانی که امامت امام رضا(ع) را قبول نکرده وباور به زنده بودن امام کاظم (ع) داشتند). ب ) مواضع کلامی در برابر مأمون. ج) ارتباط با مردم و حضور در جمع آنها. اما آنچه منظور نظر این نوشته است، نقش امام رضا(ع) در ترویج عقاید کلامی است که به نکاتی در این خصوص اشاره می شود: 1 روایات کلامی امام (ع) در باب توحید